براش نامه نوشتم...
اين روزا راستش نمي دونم خوبي؟ خوب نيستي؟داري چيكا مي كني اصن... اينكه چيكا مي كني، منظورم سركار نبود. منظورم اين بود كه باخودت داري چيكا مي كني. اين روزا هرتايمي كه گير مي يارم بت زنگ مي زنمو بات حرف مي زنم. مي دوني حتي حرف زدناي يك ساعته مون هم باعث مي شه وختي گوشي رو مي ذارم زمين، نفهمم كه حالت چطور بود؟
خوشالم سمي، خوشالم كه هرچقدم كم همو مي بينيم ولي مي دونيم داريم چيكا مي كنيم. تو زندگيامون چي داره مي گذره... خوشالم كه شلوغياي روزمون همو گم نكرديم...
راستي خيالم راحته كه هرچقدرم بخوري، حواست به هيكلت هست. چون شبيه اون سمي اي كه تو دوران كنكور مي ديدمش اصن نيسي... البته شبيه اون دختر خوش هيكلي كه بعد كنكور يه تاپ دوبنده ي قرمز پوشيده بودو من هنوز همون دختري بودم كه بشقاب جلوم يه كوه برنج توش بود هم نيسي... سخت نگير به خودت مادر، تو بهترين وزنت نيسي اما هنوز جذابي...اكچولي؟ خعلي جذابي. بت گفته بودم؟ رنگ موي جديدت فوق العاده س. بيشتر از هر رنگي كه تا حالا كردي، بت مياد... راستي اون بادي لوشني كه برام گرفتي، بت انداختن. نه بو داره نه نرم مي كنه. اما من هنوزم وقتي مي خوام برم پيش هاپو، بعد از اينكه دوش مي گيرم، با يه ذوق زيادي كه مطمئنم هم بو داره هم نرم مي كنه تموم تنم رو از بادي لوشني كه بم دادي مي زنم
هومممم... اون روز فك مي كردم كه سمي لازم نيست كه انقد وختي پيشمي قورت بدي كه كات كردن علي برات مهم نيس و انگار اتفاقي تو زندگيت نيفتاده. شل كن خودتو دختر. منم پرستو... بيا غر بزن كه اه گه بگيرن زندگيو، بيا بغلم گريه كن بگو دلت براش تنگ شده، بيا از امير براي بار هزارويكم بگو. بيا برام حرف بزن. مي دوني اگه حرف بزني هيچ كس بهت نمي گه كه باختي؟ هيچ كس بت نمي گه كه عه اينم نشد؟ اصن مي دوني هركي بخواد چيزي بگه خودم كنارتم؟ گاهي حرفايي كه از هاپو مي خوام بزنمو قورت مي دم، مي گم نكنه الان توانايي شنيدن از يه ادم رو نداشته باشي؟ توانايي شنيدن از يه دو نفره رو؟... مي دوني سال تحويل هيچي واسه خودم نخواستم؟ مي دوني تو و مسا و زرا و جونو و خاله زيبا بوديد ارزوي امسالم؟ مي دوني شب ارزوها كه رفتم امامزاده صالح اسم تو بود فقط روي زبونم؟ مي دوني كه هر روز چشمامو مي بندمو برات عشق و شادي مي خوام؟ ... مي دوني كه محكمترين دختر دنيايي و لازم نيست كه همه چي رو بريزي تو خودت؟ مي دوني كه من اينجام تا باهم روزا رو راحتتر تموم كنيم؟ مي دوني كه منم گاهي غر مي زنم به خدا كه چرا مهربان ِ تو اينطوري شد؟ كه حق تو اين نبود؟ كه دلت براش نسوخت بعد امير؟ كه چطور اصن از دلت اومد؟ كه چيو ياد نگرفته بود كه خواستي اين دفعه اينجوري ياد بگيره؟ كه گريه كردمو رفتم بغلش گفتم خسته س، تو رو خدا ارومتر باش رفتار كن. بدنش، ذهنش، روحش زخمه... اين زخماشو هي نكن، خون مي زنه ازش بيرون...
تو سخت كار مي كني، كم منو دوست داري و زياد به خودت فشار مي ياري و همون خري هستي كه تو روزاي كنكور ساعت از افطار مي گذشت و شير موز خنك رو روي صندلي هاي اتوبوس يه نفس باهم مي رفتيم بالا... تو تنها كسي هست كه همه ي زخماي منو مي دوني ... و تو بيشتر لحظه ها كنارم بودي...
تو هنوزم پرانرژي اي اما چشمات... چشمات يه چيزيشون هس.
انقد اون سيگار كوفتي رو نكش سمي. چرا سعي داري بالجاجت باهمه ي اون ظرافتايي كه داري بگي زمختي؟ بگي هيچي تو رو از پا درنمياره؟ دستاتو نيگا... ظريفتر و قشنگتر از دستات هس؟ چرا باهاشون مردونه سيگار مي كشي؟
چشماتو نيگا. اونهمه لوندي و خماري داره. چرا داري شيشه ايشون مي كني. سفت و سنگيشون مي كني؟
نمي ذارم كسي سنگت كنه سمي، نمي ذارم كسي به سكوت بگيرتت. كه همه ي حرفاتو نگه داري واسه خودت، واسه دلت و انقد قورت بدي كه...
هع.
تو خرترين دختر دنيايي كه مي دونم حواست به فيلمايي كه بت ميدم نيست. مي دونم سعيت رو مي كني اما حواست نيس. نه به فيلما نه به كتابا... تو عزيزترين دختر دنيامي كه دلم نمي خواد بش فيلم و كتابامو بدم اما جونمو؟ شك نكن
سمي؟ تو اجيه مني. چون همون كسي هستي تو زندگيم كه وختي داشتم امروز ازت جدا شدم، تو راه زير لبم زمزمه كردم: بدست اوردن ادمايي كه اينطوري حس كني فوق العاده ن راحت نيس. حواست باشه كه از دستش ندي... تو؟ مغز بادوم ِ مني :*