ذهنم هنوز پریوده...
2 روزه که هیچ خونریزی ندارم و به قول خانوما پاک شدم اما هنوز فرنچ ناخونای دستمو با لاک قرمز انگشتای پامو پاک نکردم و غسل هم نکردم تا نمازامو بخونم...بدنم مشکلی برای نماز خوندن نداره هیچ ناپاکی از جسمم ترشح نمی شه که جلوی نماز خوندنا و عبادت کردنامو بگیره اما ذهنم چی؟؟؟؟؟؟
کلی چیزای بدبو و مشمئز کننده و درددار و ناامید کننده ازش ترشح می شه که هیچ غسلی پاکش نمی کنه...
که ذهنم درد داره و ذره ای همدلی واسه خوندن نماز توش نمی بینم.ذره ای اعتقاد واسه دستت دردنکنه به خاطر بدبختیایی که بهمون دادی وماچه ای واسه خوشبختیایی که تا برسیم به مزه مزه کردنشون از دستمون پریده بس که کمه و خواستن اینکه هی رفیق هوامو داشته باش..گناه این ذهن چیه که مسموم و ناپاکه و فرصتی برای پاک شدنو غسل کردن بهش نمی دن؟فرصتی برای برگشتن به وضع قبلی یا حتی شرایط بهتر...
که چون خون ازش چکه نمی کنه همه چی حله و باید پا شد واسه اقامه بستن؟؟؟؟
نه، من اقامه نبستم تا دوباره ایمانی که معلوم نیست کدوم گوشه موند یا خودم جاش گذاشتم برگرده تا اون روز غسلی درکار نیست هر چند لباسهام هیچ لک قرمزی به خودشون نبینن