وقتی رگبار قطع شد،هنوز احساس اینکه در خانه تنها نیستم با من بود.فقط یک توضیح به ذهنم می رسد:

همان طور که رویدادهای واقعی فراموش می شوند،وقایعی که هرگز رخ نداده اند نیز می توانند در خاطره مان بمانند،که گویی واقعیت داشته اند.

 

                       خاطره ی دلبرکان غمگین من/گابریل گارسیا مارکز