می دونی باید بین چیزایی که می خوری یا شاید همچین زبان فارسی ترش می شه می نوشی با اهنگی که گوش می کنی یه هارمونی داشته باشه... با اهنگای مرضیه و و ویگن و بنان و شجریان و همای مستان که نمی شه نسکافه خورد حتمن باید چای بخوری .یه چای داغ که بخاراشو بتونی ببینی و انقدر زیاد باشن که تعداد بخارایی که می یاد بالا رو نتونی بشموری حتی .لیوانت باید شیشه ای دسته دار باشه.لیوانه باید مدین فرنس ِشو ببینی باید با پولکی هل -پسته ای نم نم مزه کنیش .
فرهاد و دکلمه های حسین پناهی و و با کلی ستاره دکلمه های صدا-خش دار خسرو شکیبایی رو با چای های طعمدار لذیذ می شن .فرهاد باید تو ماگ ِ سفید باشه تو ماگی که یه کمم لک ِ قهوه ای چای ِ مونده دیده شه که معلوم باشه قدیمیه...اگه شیرین باشی باید از بین طعمای چاییت انبه و انتخاب کنی و دل لکدارت با طعم سیب و دارچین و زنجفیل و ...هم لذت می بره اما فک کنم هیچ وقت البالویی نیس...
اهنگای بی کلام ...اوف... مثلن؟مثلن پیانوی استاد معروفی مثلن رومئو جولیت مثلن سیکرت گاردن که خودش خداییست به تنهایی...با اینا باید یه قهوه ی غلیظ یه قهوه ای که تک فنجونه درستش کرده باشی توی قهوه جوش روی گاز به اندازه ی اون فنجون کرمه که یه طرح قهوه ای بغلش داره ،نه با قهوه ساز که یه پاتیل اب و یه 4،5 پیمونه قهوه و 7یا 8 قاشقم شکر بریزی توشو ....نه...اینجوری نمی شه.باید عمیق و سکوت و سنگینی و تلخی باشه با این صداها یا بهتر بگم نواها...
بعد با اهنگای ابی یا ستار و ایضن گوگوش داخل پرانتز عصاریه ستاره هم برای سلن دیون باید نسکافه خورد .تو اون ماگ بنفشه که خره ازش زده بیرون که اخخخخخخخخ که میمیرم واسه ماگ ِ و نسکافه ه و ابی ِ ستاره دار.در مقابل اهنگ ادمایی مثل سیاوش قمیشی و معین و امید با نسکافه ی فوری هم می شه راشون انداخت یعنی می دونی نه خیلی بی مزه ن نه خیلی هم تو هر مودی بهت حال می دن باید جاش گوششون بدی فک کن مثلن تیکه ی" راستی چشات چه جوری شد اون جوری عاشقت شدم" با نسکافه ی فوری که همه چیزش از قبل پیمونه شده هم حله .اماااااااا فک کن مثلن تیکه ی "امشب ببین که دست من عطر تو رو کم میاره" رو خودت باید مزه ش کنی یعنی بستگی داره که از کیه عطرشو کم داری که پیمونه های شیکرت کم و زیاد می شه که اگه برسه به اینجا که" به تو از تو می نویسم به تو ای همیشه در یاد "خوب باید تلخ بخوری تلخه تلخ
اهنگای فریدون فروغی و داریوش با هات چاکلت هم خوشمزه ن.یه هات چاکلت که غلیظ و ایضن داغ باشه . دونه های دارچینش زیاد نباشه. که بوی دارچین بخوره تو صورتت وقتی می گه چرا به من شک می کنی؟من که منم برای تو شکیلا و مهستی هم با شیر کاکائو خوبن .دیرو پر شکلات و با بخارای زیاد...خوب اهنگای بلک کتز و ساسی رو هم با هویج باید شنید و حال کرد(با همه ی تعصبی که به هویج دارم)
اهنگای ِ اقای نامجو رو هم باید مناسب هر تیکه و هر صدایی که اقا از خودشون در میارن یه مزه ی جدا براش کنار گذاشت
و فک کنم با بعضی اهنگا اب یخدار خوردن تو لیوان شیشه ای که طرحای رنگی دارن هم حتی حیفه...یعنی نه اهنگه هااااا که حیف اون تلق لوق صدای یخا که خوش صداتر از حنجره ی خواننده ی مربوطه س
بعضی چیزام اهنگ نیستن اما شنیدنین، مثلن؟مثلن سخنرانیهای دکتر شریعتی...این و فقط باید گوش داد و هیچی باهاش نخورد که مبادا حواست واسه لحظه ای بره سمت سوختگیه سر ِزبونت
*می دونم که سلکشن خواننده های خارجیم خیلی کمه در واقع اصلن نیس که این بر می گرده به نشنیدگی نویسنده ی مربوط ِ(اما با همین سلن دیون که بسیار لذت می بریم)
**اگه همه ی نوشیدنی ها از بین نوشیدنی های داغ انتخاب شده اینم بر می گرده به داغ دوستی ِ نویسنده محترمه....
فرهاد و دکلمه های حسین پناهی و و با کلی ستاره دکلمه های صدا-خش دار خسرو شکیبایی رو با چای های طعمدار لذیذ می شن .فرهاد باید تو ماگ ِ سفید باشه تو ماگی که یه کمم لک ِ قهوه ای چای ِ مونده دیده شه که معلوم باشه قدیمیه...اگه شیرین باشی باید از بین طعمای چاییت انبه و انتخاب کنی و دل لکدارت با طعم سیب و دارچین و زنجفیل و ...هم لذت می بره اما فک کنم هیچ وقت البالویی نیس...
اهنگای بی کلام ...اوف... مثلن؟مثلن پیانوی استاد معروفی مثلن رومئو جولیت مثلن سیکرت گاردن که خودش خداییست به تنهایی...با اینا باید یه قهوه ی غلیظ یه قهوه ای که تک فنجونه درستش کرده باشی توی قهوه جوش روی گاز به اندازه ی اون فنجون کرمه که یه طرح قهوه ای بغلش داره ،نه با قهوه ساز که یه پاتیل اب و یه 4،5 پیمونه قهوه و 7یا 8 قاشقم شکر بریزی توشو ....نه...اینجوری نمی شه.باید عمیق و سکوت و سنگینی و تلخی باشه با این صداها یا بهتر بگم نواها...
بعد با اهنگای ابی یا ستار و ایضن گوگوش داخل پرانتز عصاریه ستاره هم برای سلن دیون باید نسکافه خورد .تو اون ماگ بنفشه که خره ازش زده بیرون که اخخخخخخخخ که میمیرم واسه ماگ ِ و نسکافه ه و ابی ِ ستاره دار.در مقابل اهنگ ادمایی مثل سیاوش قمیشی و معین و امید با نسکافه ی فوری هم می شه راشون انداخت یعنی می دونی نه خیلی بی مزه ن نه خیلی هم تو هر مودی بهت حال می دن باید جاش گوششون بدی فک کن مثلن تیکه ی" راستی چشات چه جوری شد اون جوری عاشقت شدم" با نسکافه ی فوری که همه چیزش از قبل پیمونه شده هم حله .اماااااااا فک کن مثلن تیکه ی "امشب ببین که دست من عطر تو رو کم میاره" رو خودت باید مزه ش کنی یعنی بستگی داره که از کیه عطرشو کم داری که پیمونه های شیکرت کم و زیاد می شه که اگه برسه به اینجا که" به تو از تو می نویسم به تو ای همیشه در یاد "خوب باید تلخ بخوری تلخه تلخ
اهنگای فریدون فروغی و داریوش با هات چاکلت هم خوشمزه ن.یه هات چاکلت که غلیظ و ایضن داغ باشه . دونه های دارچینش زیاد نباشه. که بوی دارچین بخوره تو صورتت وقتی می گه چرا به من شک می کنی؟من که منم برای تو شکیلا و مهستی هم با شیر کاکائو خوبن .دیرو پر شکلات و با بخارای زیاد...خوب اهنگای بلک کتز و ساسی رو هم با هویج باید شنید و حال کرد(با همه ی تعصبی که به هویج دارم)
اهنگای ِ اقای نامجو رو هم باید مناسب هر تیکه و هر صدایی که اقا از خودشون در میارن یه مزه ی جدا براش کنار گذاشت
و فک کنم با بعضی اهنگا اب یخدار خوردن تو لیوان شیشه ای که طرحای رنگی دارن هم حتی حیفه...یعنی نه اهنگه هااااا که حیف اون تلق لوق صدای یخا که خوش صداتر از حنجره ی خواننده ی مربوطه س
بعضی چیزام اهنگ نیستن اما شنیدنین، مثلن؟مثلن سخنرانیهای دکتر شریعتی...این و فقط باید گوش داد و هیچی باهاش نخورد که مبادا حواست واسه لحظه ای بره سمت سوختگیه سر ِزبونت
*می دونم که سلکشن خواننده های خارجیم خیلی کمه در واقع اصلن نیس که این بر می گرده به نشنیدگی نویسنده ی مربوط ِ(اما با همین سلن دیون که بسیار لذت می بریم)
**اگه همه ی نوشیدنی ها از بین نوشیدنی های داغ انتخاب شده اینم بر می گرده به داغ دوستی ِ نویسنده محترمه....
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۸۸ ساعت 20:55 توسط پرستو
|