این پسرداییه خره خر خر...و حتمن یکی از ادم هایی خواهد بود که در  زندگانیه اینده م اسمش در لیست ادمهایه  معاشرت کننده م خواهد بود ...بس که مهربانی با من را بلد است.بس که وقتی پیش او هستم می توانم پرستویه کوچکی باشم.بس که می داند چطور خوشحالم کند...بس که خر است

بس که از ان پسرها است که بی حرف بی توضیح  ادم را لبخند دار می کنند...که برایم یک پیتزایه بزرگ ضخیم پر از پنیر می گیرد .از هیکلم تعریف می کند. نه مثله این پسرایه احمق که بعد از اینکه شروع به ناله کردن از هیکلت که می کنی هی می گویند وای  تو که عالی هستی.خیلی هم متناسبی..قبل از همه ی تو.می داند چه بگوید. می گوید که حیف من بود اگه ان پسره ی کره خر مرا از انه خودش می کرد.قول می دهد اخر هفته ببرتم خارج از شهر.دخترکی که دوستش دارد را نشانم می دهد.برایه سلیقه ی خوبش دست و جیغ راه می اندازم... می گوید حدس می زدم که دلت کلاه قرمزی بخواهد.هم کلاه قرمزی ۹۰ هم۹۱ را برایت دانلود کرده م...

من؟بوخودا نگفته بودم که چه همه دلم کلاه قرمزی می خواسته....