الان كه فك مي كنم مي بينم چه هه ه ه سن بالا پسند بودم والله ...تو تموم لحظه ها كه دلم يه كوچولو شيطنت كرده رفته سمت و سو ي اقايون همچين يه نمه بابايي

مي دوني اقاهاي سن بالا بودنشون خوبه،لذت بخشن.بودن باهاشون مثل غل خوردن لابه لاي ملافه هاي سفيده كه توش مي توني ملافه ي اروم بنفش و سرخ ملتهبم پيدا كني .....

رو بودنشون مي شه حساب كرد،اصلن هستن كه باشن كه تو روشون حساب كني،كه تو سردرگميات نگاه مطمئنه رو بلدن حواله كنن چون كه بودن تو اين روزا،كه مزه كردن اين پريشونيارو....مي دوني بلدن از دور هواتو طوري داشته باشن كه خودت كاراتو انجام بدي. جات كاري نمي كنن

داشتنشون خوبه اما بدست اوردنشون سخته....فك كنم لذت با اونا بودن بيارزه به تحمل سختي راه....