برای بهاری که داره می ره...
دس نیگردار آ بهار، خاک و گلم مونده هنو
دس پاچم نکن، نیگا: فرش دلم مونده هنو
هنو ایوون چشام گرت و خاکش پاک نشده
خیلی وقته این چشا ابری و نمناک نشده
آدما میگن تو داروی جوونی رو داری
روی زخم دل عاشقا، تو مرهم میذاری
هر کی عاشق می‌شه نور چشم تو پناهشه
اگرم کم بیاره، دست تو تکیه‌گاهشه
آ بهار هر کیو دیدم، بوی پاییز و می‌داد
بوی کوچه‌های تاریک و غم‌انگیز و می‌داد
آبهار، هر کیو دیدم، خنده‌هاش دروغی بود
برق چشم همه‌شون چراغ بی‌فروغی بود
نکنه وقتی میای باز دوباره خواب بمونم
مث یه حباب آواره روی آب بمونم
آبهار یادت باشه وقتی میای، صدام کنی
قربون برق چشات یادت نره نگام کنی
آ بهار چیکار کنم، خاک و گلم مونده هنو
رسیدی پشت در و فرش دلم مونده هنو...
امیرحسین مدرس
*** من کلن همین مدلی ام، وقتی همه دارن برا یه اتفاقی سروصدا راه می اندازن من حرفی ندارم، سکوت می کنم...حرف ادما که تموم شد، شلوغیاشون که خوابید، حواسشون که از قضیه پرت شد، یادشون که رفت سر چی اینهمه شلوغ کاری دراورده بودن من نم نم حرف می زنم...این شعره هم نه به افتخاره بهار و فیلانه...این شعره به افتخار اقای مدرس ه که همیشه دوستش می دارم...بعد چرا هرچی می گردم اهنگ های عاشقونه ش رو پیدا نمی کنم..هرچی ازش دنلود می کنم همه ش مذهبی-ن..:(