يه اهنگي داره اقاي منصفي كه توش مي خونه :قده يارُم بلنده،شيرينِ مثه قنده...پسره ي خر اولين بار كه اينو گوش داده اين تيكه ي"قدم يارُم بلنده " رو برام مسج كرده...به هر كدوم از دوستاش هم ميرسه اشاره مي كنه به من و با لبخند مي خونه: قد يارُم بلنده...هع..خررر...من مي ميرم اونجاش كه بم مي گه "يارُم"...