ربطی به پستی که نوشته نداره، به بیشعوریه خودم ربط داره....ینی به این بیشعور بودنم همون دیروزصبح، همون لحظه ای که بش گفتم می خوام ناهار برم خونه معصومه اینا پی بردم...که بلد نیستم دروغ بگم، حتی به ذهنم نرسیده بود که می شده برنامه بچینم و روز تولدش رو باهم بیرون باشیم... حتی کادوش رو هم در کمال بی سلیقگی دادم بش. و دلیلش این بود که می خواستم حتمن کادوش رو روز تولدش بش بدم. که وخت نکرده بودم بنا به رسم خودم نوشته ای پیوست کادوش کنم.و حتی این دلیل هم نمی تونه زشت و بی سلیقه بودنه کارم رو توجیه کنه....و حتی واقعیت اینه که فکر نکرده بودم بخوام خوشحالش کنم...همه ی اینا رو گفتم اما هی سمی حق نداری فکر کنی که کادو خریدنه از رو وظیفه بوده، واسه رفع تکلیف بوده...من کلللی گشتم که گوی ه تو هم برف داشته باشه توش هم وقتی می چرخونیش اهنگ بزنه هم دختر پسره توش همدیگه رو دوست داشته باشن...هی سمی من همون دیروز فهمیدم که چقد بیشعورم.همون وقتی که داشتی تای روزنامه رو باز می کردی...هی سمی، حتی نمی گم که با همه ی اینا می دونی که عاششقتم نه؟...چون نتونستم بهت نشون بدم عمق عشقمو....هی سمی من بلد نیستم سورپرایز کنم، بلد نیستم حرف تو دلم نگه دارم. اما بدون شنبه خودم کیک می پزم برات، بعد از باشگاه دستت رو می گیرم، می برمت پارک طالقانی برات شمع روشن می کنم و تو ساعت ها وقت داری چشماتو ببندی و ارزو کنی ... هی سمی حق داری فک کنی که حتی پرستو هم کاری برام نکرد، حتی پرستو هم روزه تولدم بام نبود، حتی پرستو هم به فکر خوشیه خودش بود، حق داری فک کنی که پرستو هم بیشعور بود...اما حق نداری به دوست داشتنم شک کنی... بذار رو حساب اینکه اولین روز از سی روز جداییه من از پایلت بوده...بذار رو حساب احمق بودنم.بذار رو حساب...رو هر حسابی بذار دختر، رو حساب رفیق نبودنم نذار اما، بی معرفت بودنم نذار...رو حساب دوست نداشتنت نذار، بذار رو حساب...

فقط باور کن دیروز یک جایی از من بُعد زمان و مکان رو نمی فهمید، یک جایی از من فراموشکار بود و درک اینکه برای روز تولدت هم میشه کاری کرد رو از دست داده بود...یک جایی از من تو روز قبلش جا مونده بود، هرچقد گریه نکرده بود، که صورتش چیزی نشون نمی داد..یک جایی از من فرصت می خواست که زمان حالش رو درک کنه...

شنبه تولدته خره. خودتم دعوتی...نگو برات دیگه مهم نیست، که ارزشی برات نداره...

     *   *یه اهنگی داره علی لهراسبی، اسمش ستاره های دنباله داره...هرچی کردم نشد برات بذارم.این اهنگه تقدیمیه توئه...ماله توئه.همیشه  هم مال تو بوده...