انگشت اشاره

* دستمو ميذارم رو اسمش، رو اسمه اخرين ادمي كه حوصله شو دارم،از راست به چپ انگشتمو مي كشم.كلمه ديليت با رنگ قرمز خودشو نشون ميده...باكس قرمزه ديليت كه پر ميشه تمام حسم به اين ادم انگار كه تو قلبم پر مي شه...لحظه اي كه منو ميكشه سمته خودش، لبش رو ميذاره رو لبم.خودمو مي كشم عقب و با ترديد به چشماش نگا ميكنم. با انگشتش اشاره مي كنه به لب پايينش زمزمه ميكنه: اين ماله توئه...لحظه اي كه گيره ي موهامو باز مي كنه و سرم رو ميذاره رو متكا، هيچ مردي گيره ي موهاي يك زن رو انقد سافت و شاعرانه باز نخواهد كرد..لحظه اي كه تيشرتشو در ميارم از تنش و فك مي كنم دلم مي خواد تو همين بغل بميرم.لحظه ي كه توي اوجه خواستنه  و نخواستنه ادامه دادن رو تو چشمايه من ميبينه و خودش رو ميكشه كنار و چشماشو ميبنده و سعي مي كنه نفساشو مرتب كنه. وقتي كه خودمو شروع مي كنم به ديوونه كردن تنش، وقتي كه تو بغل خودم اروم ميشه...وقتي كه به زور سعي مي كنه دستمو باز كنه و شكلات توي دستمو ازم بگيره، كه حاظرم بيفتم زمينو دستمو براش باز نكنم. همه ي خنده ها و قلقلكايه روي تخت....بغل خوووووب و اروم و مهربونه جلوي در موقع خداحافظي...همه ي خنده ها و شيطونيايه توي رستوران. به همممممه ي اون حس خوبا كه هيچ كس بلد نبود تو دلم روونه كنه....ديليت رو ميزنم.اشكم ميريزه و ميدونم هيچ وخ اين پسره ي ديوونه رو با همه ي شيطنتامون فراموشش نميكنم....همه ي بودنش رو از گوشيم وقتي كه هنوز جوابمو ميده پاك ميكنم چون خسته م از تلاش كردن، از جوووون كندن واسه يه حسه خوب...ديليتش مي كنم همون وقتي كه اخرين تكستش اينه كه دلم هواتو مي كنه اما درگيريم زيادي زياده، همون وقتي كه حوصله ي معاشرت با بقيه ي ادمها رو ازم گرفته

** شايد روزي كسي بيايد كه خواستنش به اين زودي ها تمام نشود...يا يه همچين چيزي

*** هيچ كس نمي تونه اينهمه خواستن من رو، و اينهمه راحت كنار گذاشتن همون ادم خواسته شده رو بفهمه.هيچ كس....