*من از ادمهاي جديد خوشم نمياد، از اشناهايه جديد خوشم نمياد، از لبخند زدن و سلام كردن و سر تكون دادن به هر كس و ناكسي خوشم نمياد.... هي مي خوام برم تو فيس*** بوك نصف بيشتر دوستامو انفرند كنم، بعدش به خودم مي گم بيخيال بچه جون، زشته...اينهمه ادم و لبخند تصنعي و نگاه الكي و جوونم و فدات شم از رو عادت حالم مي كنه ... اينكه دم ادمها رو تو زندگانيه واقعيم مي تونم كوتاه كنم، راضيم از خودم...اصن فك مي كنم كاش مي شد خودمو بلاك كنم، خودمو ناپديد كنم تو دنياي ويرچوآل هم... اينكه روزي چن تا عكس ميذارمو چقد مطلب شر مي كنم و چن تا استتوس ميذارم به خودم ربط داره، اينكه چه غلطي مي كنم تو زندگانيمو ميام اينجا مي نويسم به خودم ربط داره... بعد حالم از ادمها بطور خيلي زيادي بهم مي خوره، از اين قيافه هاي جاجمنتالشون، از اين كالچرس بودنشون، از اينكه دارن معني همه ي چيزايه خوب رو به گند مي كشن... بايد يه كم مغرورتر باشم تو زندگاني...


** ببين، دنت پلي ويد مي...خب؟ ....افرين


*** تنم مي لرزه و مي ري ...حواست نيست

هوامو كام مي گيري...حواست نيست

حواسم هست و مي ميرم ....حواست نيست

كنارت اوج مي گيرم....حواست نيست