انگشت اشاره

*حجم امروز را بايد جمعش كنم، فشرده ش كنم.بشود يك كيوب، جايش كنم توي جاي همان قوطيه قلب قلبي اي كه جانان برايم كادويه ولنتاين را تويش گذاشته بود، رويش بنويسم يه روز قبل از اخرين روز جشنواره و ٤ روز قبل ولنتاين ٩٢. بعد حجم خوشي رو هل بدهم ته كشو. بماند براي هميشه.البت كه من ادم سر زدن به گذاشته ها نيستم اما اين جعبه، جعبه ي لذتبخشي است.حتي من هم سراغش را نگيرم بايد بماند. اينكه برايم چندتا قلب سند مي كني با مُهر ِ  ليميتِد اديشن، ان هم بعد از مكالمه اي كه داشته ايم، كه وقتي صدايت مي كنم، وقتي جون را مي شنوم ،مي گويم هيچي و مي گويي بگووووو.مي گويم من نمي گم اما كاش تو بفهمي من چي مي خواستم بگم. اين قلب ها يعني فهميدي؟ اينكه وسط كيك شكلاتي و فرانسه ي شير-دار و كادويه س**ك**سيه زرشكي اي كه جانان براي ولنتاين پيشپيش برايم اورده، برايت تكست ميكنم: دستام يخ زده، از توو يقه ت دستامو فرو كنم؟ وقتي جوابت مي شه فرو كن...توله سگگگگگگ.... وقتي مي گويم :يخ ميزني،اكشال نداره؟ وقتي كه جواب مي دي: تو بذار يخ بزنم...همين براي چند روزم كفايت مي كنه ديگه، نمي كنه؟ ... اين حال خوش الان كه داداش بزرگه لم داده بغل من، روي تخت.لپ تاپ رو گذاشته رو شكمش و دونه دونه اهنگايي كه دوس دارمشون رو برام پلي مي كنه، از اين مدل بي هواها. از اينا كه هر اهنگي رو كه پلي مي كنه از گوشه ي چشمش نگاه مي كنه تا ريكشنه من رو ديد بزنه، لبخندم رو ببينه.همين عكس هايه دو نفري كه لم داديم ور دل هم ُ تند تند باهم مي گيريم. 

**اقاهه رنگ منو آبي مي بينه....من چه رنگيم واقعن؟

*** اول هفته كه تيپ مخصوص اقاهه رو زدم، با همه ي اون حجم خط چشم و ريمل و رژ تيره و اخرين نگاه رو توو آينه كردم قبل از بيرون رفتن از اتاق، به خودم گفتم :فك مي كني يني چند روز مي توني اين شكلي بري بيرون و استندباي اقاهه باشي كه وقتي گفت ميام پيشت، تو اكي باشي و بهونه نياري؟ بعد از چند روز بيخبري ازش و همچنان اين شكلي بيرون رفتن خسته مي شي؟ ...اسم اين مدل ديوونگي چيه؟